عطـا کردیم کوثر بر پیمبر                                                          به یُمنش سجده کن ،آنگاه وانحر

بوَد سر چشمه ی فیض الهی                                                               مسمی گشته بر زهرای اطهر

هر آنکس بر محمد طعنه بر تافت                                                    بداند تا ابد،خود هست ابتر

بود بر باب خود، ام ابیها                                                                    زنان هر دو عالم راست سرور

بود در بحر عصمت،درّ زهرا                                                           درخشانتر   زماه و  مهر و واختر  

مناسب گشته این فرخنده میلاد                                                به روح الله،مولودی مطهر

چه خوش نامیده شد ،این روز میمون                       به     یمن عزت زن ، روز مادر

شفاعت خواه جمع شیعیان است                             همان کو،باشدش مولا حیدر

ز نسل فاطمه،بانوی گیتی                                                          حسین واست وحسن،شبیر وشبر

همه احدی عشر اولاد اویند                                                                جهان در انتظار نور آخر

خدایا قائم عالم آل محمد                                                                                  لقایش کی شود بر ما میسر ؟

شعر از قاری عزیز حاج سید محمد جعفری

میلاد با سعادت حضرت  فاطمه زهرا  را به پیشگاه مقدش آقا امام زمان،رهبر عزیز انقلاب   وتمامی مادران ،وزنان ، مسلمان ودختران ،وهمه محبین حضرت تبریک وتهنیت عرض می نمایم .امید که زندگی  حضرت را سرچشمه زندگی خود قرار دهیم.

آئینه ی مهر ومهربانی است معلم                                                                                               سر چشمه ی علم آسمانی است معلم

آنجا که قسم بر قلم وسطر  روا شد                                                                                                                               یعنی که جمیع این معانی است معلم

هفته بزرگداشت مقام معلم بر تمامی معلمان،دبیران، اساتید مبارکباد

گذارم افتاد روزی بر مدینه                  به دل گفتم فغان از ظلم و کینه

ندانستم چرا در شهر طاها                 نباشد سایه ای از قبر زهرا؟

الا ای باب بیت محرم یار                     چرا بشکستی پهلوی دلدار؟

چرا آتش شدی بر قلب حیدر ؟            چرا پر پر نمودی یاس اطهر ؟

             چرا دردانه ی محبوب افلاک                به شلاق جفا افتاده بر خاک؟           

 علی جز تو دگر یاری ندارد                 به قوم بی حیا کاری ندارد

به بازوی کبودت چون نظر کرد               از این دنیا ومافیها گذر کرد

    عجب نبوَد بر آن قوم ستمگر                ستم بر جسم وبر جان پیمبر

   ز سوگ آیه ی تطهیر زارم                        که آهم جز یک تکبیر نارم 

                  مگر آل نبی امت نبودند؟                      کز آنها این چنین حرمت ربودند؟

خدا! کی خواهد آمد آن نور عینش                     کند احیای فریاد حسینش

              بگیرد انتقام از ظلم وکینه                        شود ام القری شهرمدینه

اللهم عجل لولیک الفرج.